Het spraakmakende gebouw, dat in eerste instantie diende als onderkomen voor de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (de voormalige Rijksdienst voor Oudheidkundig Bodemonderzoek ROB) werd in 1976 ontworpen door de architect ir. Abel Cahen. Hij zocht in zijn ontwerp aansluiting bij de fijnmazige structuur van de binnenstad. Het eigenzinnige ontwerp is een duidelijke exponent van het 'structuralisme'.
Aanhangers van het structuralisme verzetten zich tegen de eenvormigheid van het Zakelijk Bouwen (jaren 50 en 60 van de vorige eeuw).Voor hen vormden de mens en zijn sociale contacten het vertrekpunt van denken. Om sociale interactie, intimiteit en levendigheid te bevorderen, streefde ook Cahen in zijn ontwerp naar een multifunctioneel ruimtegebruik met een uitnodigend karakter. Hierdoor ontstond een bouwwerk met verschillende vertrekken, verdeeld over zes torens, omzoomd door een wirwar aan steegjes, pleinen, hoekjes en trappen. Kloppend hart is het centrale plein dat wordt overkapt door een imposante lichtkoepel.
De Stad van Cahen is zo ontworpen dat je vanaf de straat mensen aan het werk kunt zien en dat je al lopende door de (tijdens kantooruren) openbare steeg tussen de Muurhuizen en de Kerkstraat het centrale stadsplein kunt bewonderen. Hierdoor wordt verbondenheid gecreëerd tussen het leven binnen en buiten de muren van het gebouw.
6 September 2011Open Monumentendag 2011 ›
23 August 2011Werkzaamheden glaskoepel ›
23 August 2011Populatie Stad van Cahen blijft groeien! ›
